Standard Kota Norweskiego Leśnego wg FIFe. Norwegian Forest Cats - Hodowla kotów norweskich leśnych Omahkatayo*PL

Przejdź do treści

Menu główne:

O rasie

STANDARD KOTA NORWESKIEGO wg FIFe

Standard FIFe - Kot Norweski Leśny - w skali 100 pkt.
Norwegian Forest Cat Standard FIFe- Scale of Points

OGÓLNE WRAŻENIE

Duży, silny kot

GŁOWA

Z PRZODU: Trójkąt równoboczny.
Z BOKU
: Czoło lekko zaokrąglone o odpowiedniej wysokości (patrząc z profilu). Profil długi i prosty - bez załamania w linii (stopu)
BRODA
: mocna

20 pkt

Patrząc z przodu: odległość od brody do zewnętrznej nasady ucha powinna być taka sama, jak odległość między zewnętrznymi krawędziami uszu. Pożądane jest, by od brody do końca uszu nie było żadnych załamań (można przyłożyć linijkę), zwłaszcza w miejscu, gdzie szczęka przechodzi w policzek (bez tzw. pinch'ów).
Patrząc z boku: sławny "norweski" profil - prosty od czoła do czubka nosa i pod odpowiednim kątem do potylicy. Nie może być płaski, taki jak u węża czy krokodyla.

USZY

KSZTAŁT: duże, odpowiednio szerokie u nasady, ostro zakończone, z pędzelkami jak u naszego rysia i pokryte długim włosem od środka.
POŁOŻENIE
: osadzone tak, że zewnętrzna linia stanowi przedłużenie linii głowy od brody do ucha.

10 pkt

Preferowane są uszy duże. Należy pamiętać, że uszy kociąt są osadzone wysoko na głowie i blisko siebie. W miarę, jak kot rośnie, rośnie też czaszka i uszy rozsuwają się na boki.

OCZY

KSZTAŁT: duże i owalne, osadzone lekko skośnie.
WYRAZ OCZU, EKSPRESJA
: czujne
KOLOR
: dozwolone są wszystkie kolory niezależnie od koloru futra

5 pkt

Mimo niskiej punktacji, oczy - ich położenie, kolor, wyraz ma wpływ na ceniony przez wszystkich specyficzny "norweski" wygląd. Oczy nie mogą być zbyt skośne i wąskie, nie być też okrągłe, jak spodki. Muszą mieć w sobie to "coś".

CIAŁO

TUŁÓW: długi, o silnej budowie i grubym kośćcu.
ŁAPY
: silne, długie, tylne łapy dłuższe niż przednie. Stopy duże, okrągłe, proporcjonalne w stosunku do łap.

25 pkt

Szczupłe, delikatne łapy sprawiają, że kot wygląda zbyt elegancko, co w przypadku kotów norweskich leśnych nie jest pożądane. Te koty muszą stać mocno na ziemi.

OGON

Długi i puszysty, powinien sięgać przynajmniej do łopatek, a najlepiej do karku.

10 pkt

Ogon to prawdziwa ozdoba "norwega". Im dłuższy i bardziej puszysty, tym lepiej.

FUTRO

STRUKTURA ( jakość, tekstura, długość ): sierść półdługowłosa. Wełnisty podszerstek pokryty jest gładką, wodoodporną (niezwilżalną) okrywą, która składa się z długich sztywnych i błyszczących włosów, pokrywających tył i boki zwierzęcia. Kot w pełnym futrze posiada pełną kryzę i portki.
-----------------------------------------------

KOLOR
: dopuszczalne są wszystkie kolory (oprócz wymienionych poniżej) i białe znaczenia, niezależnie od wielkości i rozmieszczenia. Nie dopuszcza się: znaczenia himalajskiego (syjamskiego), koloru liliowego, czekoladowego, cynamonowego i płowego.

20 pkt





5 pkt

Trudno opisać, trzeba zobaczyć. Futro wyróżnia koty norweskie od kotów innych ras. To jest prawda w przypadku dorosłych, w pełni rozwiniętych osobników, zwłaszcza zimą. Jakość futra zależy od koloru i obecności pręgowania. Kocięta nie mają w pełni ukształtowanego włosa okrywowego. Ich futro tak różni się od futra kotów dorosłych, że uwaga ta też znalazła się w oficjalnym standardzie.

CONDITION

5 pkt

 

WADY

OGÓLNIE: zbyt drobna budowa ciała
GŁOWA
: okrągła lub kanciasta, profil z załamaniem (stop)
USZY
: małe, osadzone zbyt szeroko lub zbyt blisko siebie (za wysoko)

ŁAPY: krótkie i zbyt  delikatne
OGON
: krótki
FUTRO
: suche, zbyt jedwabiste, skołtunione

UWAGI

Futro ocenia się pod względem struktury i jakości.
Pod uwagę trzeba brać wolny rozwój kociąt.
Dorosłe kocury mają szersze głowy niż kotki.
Długość i gęstość futra zmienia się zależnie od pory roku.
Włosy okrywowe pojawiają się u kociąt po sześciu miesiącach życia.

stat4u
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego